Edito

Partagé sur :
• facebook

Mihodina ihany ka mihodina saingy hatreto aloha dia ny eo ihany no eo. Tsy mivaha ny olana sendikaly, ny olan’ny mpampianatra sy mpanabe.

 Mikatso ny raharaham-pirenena ary miha ratsy hatrany ny fanantenana mikasika ny hoavin’ireo kilonga Malagasy. Miziriziry ny praiminisitra fa tsy miova ny datim-pifidianana na dia efa maro aza ny tsikera mandeha fa hiteraka korontana izany raha izao politika ankehitriny izao no hiatrehana azy. Tsy mihemotra koa, hoy ny minisitry ny fanabeazam-pirenena ny fanadinam-panjakana rehetra. Etsy an-kilany anefa dia manamafy fa tsy hihemotra koa ny fitakian’izy ireo. Iza no hahazo tombony amin’izany rehetra izany ? Azo antoka fa tsy ny Malagasy velively aloha. Iza kosa anefa no ho maty antoka ? Azo antoka fa ny firenena manontolo toy ny efa nitranga tao anatin’izay 58 taona izay ihany. Be ny zavatra azo atao ety, hoy ilay hira izay, saingy ny mahagaga anefa dia olobe nandranto fianarana ambony sy milaza azy na lazaina ho manampahaizana daholo no mitantana ity firenena kely voatokana ho nosy ity kanefa dia tsy mahita izay atao hatramin’izao hamahana ny krizy lalovanao. Efa fantatra hatramin’izay fa tsy natao hiankinan-doha ny mpamatsy vola sy ny hery avy any ivelany fa mpiara-miasa fotsiny ihany no mahatsara azy ireo. Mbola miharihary foana anefa hatramin’izao fa toy ireny baikon-janahary ireny mihitsy no handraisantsika ny fanerena rehetra avy any Dilambato. Dia tokony ho tezitra ve ireo mpanapakevitra eto amintsika raha hotsarain’ny vahoaka hoe “Ry mpandrora mitsilany mianakavy ?”

J. Mirija

Tia Tanindrazana

Samia mijoro ho an'i Gasikara.